STYLE SHEET
GLOBAL CSS
COLORS
ANIMATIONS
MEDIA QUERY
SPACING SYSTEM

David Buchebner

Arts (MD) Arts (MD), PhD, gespecialiseerd in endocrinologie

David Buchebner, MD, PhD, is specialist in endocrinologie. Hij is medisch directeur bij Yazen en kwaliteitsmanager bij Yazen Health, en draagt bij met wetenschappelijke expertise op het gebied van endocrinologie en metabole aandoeningen.

LinkedIn logo
Portrait imageOrange stylized human head with colorful flowers and vines growing out from the top and back.

David Buchebner, arts en PhD, is een endocrinoloog met een sterke klinische en wetenschappelijke achtergrond in metabole gezondheid en botgezondheid. Hij promoveerde aan de Universiteit van Lund op osteoporoseonderzoek en behaalde zijn medische graad aan de Medische Universiteit van Wenen.

Zijn belangrijkste wetenschappelijke interessegebieden omvatten osteoporose, vitamine D, overgewicht en obesitas, en aspecten van de interne geneeskunde binnen de endocrinologie.

Hij combineerde uitgebreide klinische ervaring met onderzoeks- en ontwikkelingswerk bij Hallands Hospital Halmstad en binnen Region Halland.

Sinds 2024 maakt David deel uit van Yazen Health, aanvankelijk als kwaliteitsmanager, waarbij hij bijdroeg aan de verdere ontwikkeling van onze evidence-based obesitaszorg. Momenteel bekleedt hij de functie van medisch directeur, waar hij de medische strategie leidt en de klinische kwaliteit binnen de organisatie waarborgt.

Artikelen van

David Buchebner

Wetenschap en publicaties

Hoge therapietrouw bij GLP-1-receptoragonisten: 18-maanden uitkomsten van het Yazen-model

Hoge therapietrouw aan GLP-1-receptoragonisten binnen een gestructureerd, digitaal ondersteund behandelprogramma kan bijdragen aan betere medicatietrouw op de lange termijn.

‍

Samenvatting

Deze real-world analyse uit Yazens eerste grootschalige operationele kwaliteitsopvolging toont aan dat bijna 70% van de patiënten na 12 maanden nog steeds hun GLP-1-medicatie gebruikte, aanzienlijk hoger dan eerdere studies, die therapietrouwpercentages van 20–50% rapporteerden¹–⁴. Na 2 jaar* was 60% van de patiënten nog steeds in behandeling.